SIMON's Peloton

Wij gaan Premiesprinten voor CASPER

Nog te gaan

van totaal € 10.000 (222%)

Waarom SIMON's Peloton?

Onze man, pa, opa en vriend Simon Bosselaar overleed 1 maart 2018, de dag na zijn 65e verjaardag, aan alvleesklierkanker. Daarom steunen wij, met zijn peloton, in 2019 de strijd van Casper van Eijck tegen deze vreselijke ziekte. Doneren kan op deze teampagina tot 31 december. Steun je liever één van de teamleden dan kan dat natuurlijk ook.

 

Waar het om ging?

  • Saamhorigheid.
  • Teamgeest.
  • Steun aan elkaar.
  • Maar uiteindelijk de strijd tegen alvleesklierkanker.
  • Dus een zo hoog mogelijk bedrag voor Casper ter ondersteuning van zijn strijd tegen alvleesklierkanker.
  • Dat bedrag is hoog (maar wordt nog hoger).
  • Dus kunnen we trots zijn op onszelf.

Met dank aan de hoofdsponsors:

  • .O.O.S. international Serooskerke.
  • Fletcher Hotels voor jullie gastvrijheid.
  • Endura Sport Goes voor de geweldige steun.
  • Roompot Vakanties voor de steun en de broeken.
  • Bazaar Grijpskerke voor jullie onbaatzuchtige inzet.

Met dank aan de subsponsors:

  • Vreeke Hotel & logementen Domburg
  • JUMBO en de klanten
  • SPAR en de klanten
  • PLUS en de klanten
  • AH en de klanten
  • SAMAN energie
  • Raab Karcher
  • Boschhoek
  • Terrafin

Wat bracht het op?

  • Endura Classic        €   1.000,00
  • Bazaar Grijpskerke €   7.250,00
  • Totale opbrengst     € 22.287,00

Met dank aan alle andere sponsors die ons via een donatie op de site, op de sponsorlijst en in natura hebben gesponsord. Het is ondoenlijk om jullie hier allemaal bij naam te nomen, maar daarom is onze dank niet minder gemeend.

 

Heroïsche afsluiting

SIMON's Peloton.

12-Provinciën Classic.

Etappetocht 22 t/m 29 sept. 2019.

 

WAT EEN WEEK!! 

Zondag 22 september Aagtekerke - Reusel.

Na de nodige voorbereidingen gaan Edward Laarman, Krien Brouwer en ondergetekende (Ko Jan Provoost) op 22 september om 10 uur vanuit de tuin van Els in de Westhovenseweg van start met iets waarvan we toen nog niet konden vermoeden wat dit allemaal in zou houden. De weersverwachtingen zijn niet al te best, maar met goede moed worden de eerste kilometers weggetrapt. De drie worden tijdens deze etappe bijgestaan door een 5-tal mee-fietsers t.w. Jan Maljaars, Adri de Visser, Adrie Huibrechtse, Maurits van der Werf en Paul Bosselaar. Tot Arnemuiden fietsen bovendien Jan en Mirjam Joziasse mee. De moed zinkt bij de drie etappefietsers al snel bijna in de schoenen door het hoge tempo wat de eerste km. tot de stop in Yerseke wordt opgelegd. Het resulteert bijna tot mijn opgave, maar gelukkig komt de meute tot inkeer en wordt de weg vervolgd met een rustiger en regelmatiger tempo, waardoor iedereen weer kan herstellen. Na Yerseke gaat het al snel onze 2e provincie Noord-Braband en vervolgens België in naar de tweede tussenstop in Loenhout. Het gaat voorspoedig en het weer zit niet tegen. Geen regen, maar helaas wel één van de zeldzame dagen in deze regio dat het oostenwind is, dus voor ons wind tegen. Dit levert een korte cursus waaierrijden op, waar we de hele verdere etappetocht aan zullen worden herinnerd en profijt van zullen hebben. Na 158 km. wordt er gefinisht bij Fletcher Hotel De Kempen in Reusel. Na een bakje koffie gaan de mee-fietsers, onder dankzegging van ons drieën voor de steun, met de ENDURA SPORT-bus van Adri terug naar Walcheren. Zo zit de eerste proef erop en al met al lijken we klaar voor de volgende etappes.

De details:

  • 158,31 km en 6:16:40 op de fiets. Incl. rust 7:44:21 onderweg.
  • Een flitsende, maar bijna fatale start.
  • Adri bedankt voor het beschikbaar stellen van je bus.
  • De mee-fietsers toch bedankt voor jullie steun.
  • Marije en Marja bedankt voor de uitstekende begeleiding
  • De weergoden bedankt voor de droge dag.

 

Maandag 23 september Reusel - Kerkrade.

Na een voedzaam ontbijtje, de nodige oppeppende shake's voor mij en het inslaan van de nodige proviand gaan we nu zonder de steun van mee-fietsers, maar wel met de morele steun van Els en Marja om 10 uur in zuidoostelijke richting naar Kerkrade. De wind zit nu iets gunstiger, maar is nog steeds hard. Ook is deze etappe na de lange van gisteren gelukkig een stuk korter. We duiken alweer snel België in waar we het grootste deel van de etappe zullen fietsen. Onderweg worden we verrast met enkele onverharde weggetjes. Dit is vooral voor Edward minder leuk, want hij is hier bang voor lekke banden. De eerste tussenstop is gelegen in Ellikom op ongeveer 50 km. Na een bakje koffie gaan we door naar Kerkrade. Met ruim 80 km. achter de wielen rijden we onze 3e provincie Limburg binnen. Natuurlijk krijgen we hier te maken met vals plat en enkele beklimmingen. Met natuurlijk speciale dank aan Pim voor de Adsteeg bij Beek. Na zes en half uur onderweg komen we aan bij Fletcher Hotel-restaurant Parkstad Limburg. Dit is naast een hotel tevens de thuisbasis voor Roda JC. We maken natuurlijk speciaal voor Pim een paar foto's voor het stadion. Na het wegzetten van de fietsen gaan we het stadion-hotel in. We frissen ons op en gaan aan tafel voor het diner. Wel spreken we onze lichte teleurstelling uit dat we het voetbalveld niet zien vanuit onze kamers. "Geen punt, doen we dat toch even"; zegt de bediening, "Gaan we toch even een skybox bezoeken, waar je het wel kunt zien". Mooi hoor. Hier kom je niet dagelijks. En wat een prachtige klok. Daarom doet Edward nog het voorstel om mensen, die niet goed in slaap kunnen komen, te laten overnachten met zicht op het voetbalveld. Daarna vallen we aan op de pasta en duiken vervolgens in bed. Voor Edward en Krien betekent dat wel Wilfred Genee en aanhang onder het genot van radler 0.0 en neutjes.

Hoogtepuntjes:

  • 115,29 km en 5:07:35 op de fiets. Incl. rust 6:29:02 onderweg.
  • De spectaculaire aankomst bij en bezoek aan het RODA JC stadion.
  • De goede zorgen van de bediening.
  • En alweer een droge dag.

 

Dinsdag 24 september Kerkrade - Berg en Dal.

De dag begint voor mij al om kwart voor 7 met een interview bij Omroep Zeeland. Ik ben vandaag Zeeuw van de Dag (geldt voor mij trouwens ook voor de rest van het team) en wordt gevraagd wat de plannen zijn voor vandaag en waarom we dit doen. Het loopt lekker en na een minuutje of 5 kan ik ook aan tafel. De fietsdagen duren wat langer dan verwacht, dus besluiten we met een langere dag voor de boeg om 9 uur te vertrekken. De komende drie etappes gaat het naar het noorden, dus als de wind niet draait hebben we hem voornamelijk mee. Dit keer twee tussenstops, waarvan de eerste in Herten-Roermond. Ook deze etappe worden we getrakteerd op onverharde paden. Het zijn echter harde en dus goed te berijden paden, die ook nog door mooie streken lopen. Al na 15 km fietsen we Duitsland in waar we een kleine 10 km genieten van Duitse verkeers- en plaatsnaambordjes en kentekens. Op een km of 50 komen we bij de eerste tussenstop rest. Oolderhof. Geen Els en Marja te bekennen dus besluiten we maar te bellen. Die hebben nog niet op ons gerekend, mede omdat we een uurtje vroeger zijn gestart en zij het tourboek aanhouden. Dus zitten ze op het gemakje bij de plaatselijke bakker aan de koffie en een vlaai. Onverwacht levert dat ook nog wat op. Els en Marja moeten wel de vlaai betalen, maar voor de koffie vragen ze een donatie voor een goed doel wat ze adopteren. Els en Marja doen dat, maar vertellen ook de reden van hun komst. Daarop doneert de bakkersvrouw spontaan € 5,00 aan Support Casper. Misschien een klein bedrag, maar een ruimhartig gebaar. Bedankt bakkertje in Herten. Even later voegen ze zich bij ons. Een half uurtje later gaat het verder naar de tweede tussenstop in Oostrum. Ik maak nog even een selfie bij het huis van de fam. Flekken en we fietsen vervolgens langs de Maas vanuit Roermond verder. De brug over naar de westkant van de Maas. Nu volgen we de Maas tot we bij Venray Noord-Brabant weer binnen rijden. Op 115 km steken we bij Gennep de Maas weer over en rijden de 4e provincie Gelderland binnen. 20 km verder knijpen we bij Fletcher Parkhotel Val Monte in de remmen. Hier heeft Krien geregeld dat we in de St. Maartenskliniek in Ubbergen bij wijze van sponsoring gratis kunnen eten. We gaan er, na een opfrisbeurt, met de auto van Els naartoe. Ook hier hebben ze lekkere pasta voor ons. Om 5 over half 7 word ik weer gebeld door Omroep Zeeland en gevraagd hoe alles ging. Na 5 minuten is het interview klaar en is Support Casper in Zeeland vandaag wederom op de kaart gezet. Weer terug in het hotel maken de fietsers als gewoonlijk hun spullen alvast klaar voor de volgende dag en nemen nog een poosje rust. Ook Els en Marja plakken er nog een overnachting achteraan. Ze hebben het duidelijk naar hun zin.

Wat viel op?

  • 140,84 km en 5:47:27 op de fiets. Incl. rust 7:27:31 onderweg.
  • Alweer een prachtige route lang de Maas.
  • De gastvrije ontvangst in de St. Maartenkliniek met heerlijke pasta.
  • Met plensbuien in de rest van Nederland voor ons weer een droge dag met wind mee. Wat wil je nog meer.
  • De goede zorgen van Els (2 dagen) en Marja (3 dagen) gedurende de afgelopen dagen.

 

Woensdag 25 september Berg en Dal - Hellendoorn.

Bij het ontbijt moeten Krien en Edward hun kamernummers opgeven. Als Edward hetzelfde nummer opgeeft als Krien leidt dit tot verbazing bij de gastvrouw. "Had je niet gedacht hè?"; reageert Edward. Nieuwe dag, nieuwe kansen en een nieuw begeleidingsteam bestaande uit Ella en Kees. Met een iets kortere dag voor de boeg is de starttijd weer op 10 uur. Krien pleit voor een andere route in het begin en we hebben daarom de gpx-route de avond daarvoor nog even aangepast. Na de start gaan we daarom niet in oostwaartse richting maar richting Waalbrug. Ook dit is een mooie route waarbij we nog kilometers worden vergezeld door een mevrouw waarmee we gezellig babbelend de km wegtrappen. Rond Doesburg komen we weer op de "oude" route. We volgen nu de IJssel en ook dat is een prachtige route. We rijden kilometers over de dijk langs de bochtige rivier, waarbij we soms richting het westen en zelfs zuiden fietsen. Op die momenten merken we dat het nog steeds hard waait. Na een kleine 60 km naderen we onze eerste tussenstop bij Baak en daar loopt het even fout. De route gaat links, maar het restaurantje ligt rechts, zodat we dat missen. Dan blijkt dat begeleider Kees messcherp is. Hij volgt ons via de app en grijpt direct in. Springt in zijn auto en rijdt achter ons aan. We moeten dus weer terug en zo komt het toch weer goed. Na de koffie en een beetje rust gaan we verder. Op ongeveer 90 km fietsen we onze 5e provincie Overijssel binnen. Voor Krien loopt het nog bijna slecht af. Op een plek waar we de weg over moeten steken ga ik naar de overkant, maar wordt verrast door een auto van links. Ik ben te laat om te roepen en Edward en Krien moeten remmen. Krien krijgt zijn voet niet meer uit zijn pedaal, valt en bezeert zijn knie. Gelukkig kan hij verder. Rond 4 uur finishen we na 124 km. bij Fletcher Hotel-Rest. Hellendoorn. Ook hier dineren we in het hotel. We hebben nu echter wel eens zin in iets anders dan pasta, dus eten we van de kaart. Ik kies voor botervis. Na de maaltijd weer de gebruikelijke activiteiten en op tijd naar bed.

De acties:

  • 124,09 km en 4:58:43 op de fiets. Incl. rust 5:55:18 onderweg.
  • Het was gezellig onderweg met het praatje net na de start.
  • Zijn Kees en Ella echter de toppers met hun ingreep in Baak.
  • En je gelooft het niet, maar alweer droog.

 

Donderdag 26 september Hellendoorn - Leeuwarden.

Na een goed ontbijtje valt het startschot om 9 uur. We hebben besloten om alle etappes vanaf nu 9 uur van start te gaan. Zo houden we de tijd een beetje in de hand. Ook nu starten we na het ontbijt in noordelijke richting. Dit keer weer 2 tussenstops. 35 km na de start fietsen we provincie 5 Drenthe binnen. Volgens Edward komt Royston hier vandaan. Ook hier erg mooie routes, Krien is op zoek naar Hunebedden, maar volgens mij liggen die meer in het oosten. We zien er dan ook geen. Wat minder is het dat het gaat regenen. Het is niet veel (motregentje), maar het wordt niet door iedereen op prijs gesteld. Bij Edward en Krien gaan dan ook de regenjackjes aan. Ik heb daar een gruwelijke hekel aan dus doe ik het zonder. De 1e tussenstop is na een goeie 60 km. in Diever. Na de break gaan we weer door en fietsen na 100 km de 6e provincie Groningen binnen. Ik ben een paar weken geleden lid geworden van de Groninger Bodem Beweging en heb ons daar aangemeld bij tussensop De Piramide. Helaas, Piramide, ondanks alle afspraken, toch gesloten en geen GBB. Ik woest, maar ook hier hebben Ella en Kees op een uitstekende manier op geanticipeerd. Zij hebben intussen een prima restaurantje in Surhuisterveen betrokken. We fietsen dus een km door en zo onze 6e provincie Friesland binnen. Na wat zoeken ploffen we hier op een stoel. Bij mij komt de stoom nog steeds uit mijn oren en ik bromt; "Di hea ze nog van ore". We worden in Friesland echter goed ontvangen door een gastvrouw met Zeeuwse Roots. Koffie en een appelpunt gaan er wel in. Na een gezellig half uurtje gaan we verder richting Leeuwarden. Het gaat nu echter richting west en dus hebben we, zeker als we uit de beschutting komen, de wind schuin op kop. Ook regent het nog steeds al komt het niet hard naar beneden. Zo rijden we eind van de middag Leeuwarden binnen en komen aan bij Fletcher Hotel-Paleis Stadhouderlijk Hof. Ja, ja we zitten hier op stand hoor. Ik kom op het kruispunt voor het hotel nog goed weg na een aanvaring met een mooie dame. Het loopt gelukkig goed af, maar je zal zo aan het eind van je tocht komen. Na een gezellige babbel gaat de vrouw verder en ik, met nog een beetje met de schrik in de benen, naar het hotel. Hier worden de fietsen schoon gespoeld en wassen Edward en Krien hun regenjackjes in de fontein voor het hotel. Dan gaan we naar binnen. Edward fietst t.n.t. zonder spatbordje en dat wordt toch wel een dingetje. "Niet goed voor je kont Edward"; zeggen Krien en ik in koor. Hij besluit er de dag daarop eentje te kopen bij de plaatselijke fietsenboer. De fietsen kunnen in een parkeergarage van het hotel en wij krijgen een Stadhouderlijke kamer. In het restaurant worden we "gastvrij" ontvangen door een ober en nog even van het kastje naar de muur (eetzaal naar eetzaal) gestuurd, maar uiteindelijk komt het allemaal goed. Na eerst de gebruikelijk verfrissende douche schuiven we aan voor een lekker diner. 

"Toppertjes" van de dag.

  • 143,2 km en 5:57:12 op de fiets. Incl. rust 7:22:58 onderweg.
  • De Piramide, maar dan als dieptepunt.
  • De "ontmoeting" van Ko Jan.
  • De fietsbroeken die keurig door /36 waren opgestuurd.
  • De ober in DuCo.
  • De eerste motregen. 

 

Vrijdag 27 september Leeuwarden - Enkhuizen.

Na het ontbijt ga ik nog even naar de receptie, omdat er een rekening in Domburg is binnen gekomen. Het wordt snel rechtgezet en we zijn er weer klaar voor. Fietsen uit de garage en spullen in de tasjes en zakken en daar beginnen we om even voor 9 aan de 6e etappe. "Verrek"; denk ik na 20 meter, "daar rijdt Sybrand". "Burgemeester"; roep ik en Buma kijkt om. We rijden door, maar jammer, het was leuk geweest voor een selfie. We rijden nog even langs de fietsenzaak en Edward koopt een mountainbike-spatbord. Erg breed maar natuurlijk wel afdoende. Hij zal er nog heel blij mee zijn. Het regent al en we gaan nu richting Afsluitdijk. Als we Leeuwarden uit fietsen worden we gelijk op de proef gesteld. We gaan over een slingerend, maar goed berijdbaar fietspad dwars door natuurgebieden en weilanden. Bij mooi weer ongetwijfeld prachtig, maar nu erg zwaar tegen de wind en regen. Als Edward op kop rijdt zien we in de verte een groep koeien staan, die bij een gebouwtje een beetje schuilen voor het weer. Edward knijpt gelijk in de remmen en laat ons "beleeft" voor gaan. Na wat roepen en kst'en van Krien en mij en wat hulp van een vrouw die daar ook toevallig is kunnen we er langs. Verder beulen richting Afsluitdijk. Eindelijk komt hij na 40 km. ploeteren door het vlakke West-Friese land (waar kennen Edward en ik dat nog van?) in zicht. Hoe zal dat gaan? Kunnen we er over? En hoeveel kilometer? En is het met dit weer eigenlijk wel te doen? We gaan het proberen. We worden aangehouden door een verkeersregelaarster. Ik leg uit dat wij toestemming hebben om een deel over de dijk te fietsen. Het maakt geen enkele indruk. Ze blijft resoluut en riedelt het aan haar geleerde deuntje af. "Sinds 24 juni is de dijk definitief afgesloten. Jullie moeten vanaf Kornwerderzand met de bus naar Den Oever". "Dat zumme nog wel is zie"; denk ik en houdt verder wijselijk mijn mond (moeilijk hoor). We fietsen verder naar Kornwerderzand, een eilandje op 4 km van de Friese kust. Hier melden we ons bij een vriendelijke chauffeur. Ik leg hem uit waar we mee bezig zijn. De chauffeur heeft er duidelijk wel begrip voor en ziet de humor er wel van in. "Het mag eigenlijk niet, maar het fietspad tussen Breezanddijk naar het Monument is prima. Jullie riskeren enkel een gele kaart". Nou ja, wij komen uit Zeeland dus so-what. We stappen in de speciale fietsbus en daar gaan we richting Breezanddijk. Hier stappen we uit en beginnen na wat selfies aan de 9 km lange en illegale tocht over de Afsluitdijk. We worden hard gestraft voor onze overtreding. De wind waait vol op de kop en de regen komt met bakken uit de lucht. Heroïsch, dat wel, maar loeizwaar. Halverwege deze 9 km fietsen we over de grens van Groningen, de 7e provincie Noord-Holland binnen. Na deze ontbering komen we bij het Monument en worden we hartelijk verwelkomd door Kees en Ella. Ze hebben al een plekje gereserveerd in het restaurantje. Een lekkere warme kop soep gaat er nu wel in. We gaan tegen de tijd dat de bus komt weer naar buiten en staan nog wat de blauwbekken als we moeten wachten. Na een poosje stappen we in de bus en rijden we naar Den Oever. Vanuit De Oever gaat het eerst, al zoekend naar de juiste route, richting westen en dan naar het zuiden richting Enkhuizen. Onderweg komen we nog een paar obstakels en wegomleggingen tegen. Ook fietsen we nog kilometers over een slikweg, waarbij de fietsen onder de modder komen te zitten. Edward is nu toch wel erg blij met zijn Harley Davidson-spatbordje. Na deze t.n.t. zwaarste etappe komen we om 5 voor 5 aan bij de B&B in Enkhuizen. Eerste de fietsen maar grondig wassen. Daarna nemen we afscheid van Kees en Ella. Ze hebben ons geweldig geholpen en het was erg gezellig. Na een verfrissende douche gaan we enigszins opgekikkerd naar een, door de eigenaar van de B&B, geadviseerd eettentje in de stad. Hier ploffen we op een stoel en worden we geholpen door 2 leuke meiden. Wij zijn niet op ons mondje gevallen, maar zij zeker ook niet. Zo vraagt Edward naar de herkomst van de kazen op zijn kaasplankje. Dit levert een humoristische, maar zeer verhelderende uitleg op van de serveerster. Tot ik één van de 2 een vraag stelt waar de mond van het meisje en ook die van Edward van open vallen. "Morgen moeten wij verder fietsen tegen de wind. Wil jij voor ons kop trekken?"; vraag ik. Blijkbaar heeft zij daar heel andere gedachten bij, want het is een poosje stil. Als ik het verder uitleg lijkt ze het te snappen, maar de toon is gezet. Toch blijft de bediening en het eten uitstekend. Hierna gaan we weer terug naar de B&B. Edward en Krien ploffen op bed en kijken weer naar Voetbal Outsite en ik duik onder de wol (dekbed) voor de broodnodige rust.

Uitdagingen van vandaag.

  • 129,41 km en 5:29:27 op de fiets. Incl. rust 7:53:14 onderweg.
  • De "verovering" van de Afsluitdijk.
  • Het voordeel van een simpel spatbordje.
  • Hoe fiets je over slik?
  • Hoe vraag je of iemand voor je wilt fietsen om je uit de wind te houden?
  • Zoek je een goede B&B? Kies dan voor B&B Enkhuizen.
  • De eerste dag met plensbuien onderweg.

 

Zaterdag 28 september Enkhuizen - Wassenaar.

Nog 2 etappes. We ruiken de stal al een beetje, maar we hebben voor deze komende dag erg veel schrik. Een lange etappe, veel wind vooral op de kop, veel regen en teveel kilometers dijk. Het kan bijna niet slechter, maar we hanteren het AdHu6-motto; Opgeven is Geen Optie. Met een goed ontbijtje en voor mij mijn gebruikelijke shake, verwelkomen we onze begeleiders voor vandaag, Silvia en Mike. Geweldig, die betrokkenheid van de mensen van Support Casper. Wij doen wat voor de stichting, maar zoals intussen gebruikelijk bij Support Casper, doen zij heel veel terug voor hun donateurs. Ik denk dat ze nauwelijks beseffen wat dat met de motivatie van mij en de anderen doet. Geweldig om hiervoor actie te voeren. Na een babbeltje gaan we om 4 minuten voor 9 van start voor deze monsteretappe. Als we Enkhuizen uitrijden komen we al snel op de Markerwaarddijk. Al hebben we de wind niet vol op kop, maar schuin tegen, toch krijgen we hier al de volle laag met naast de wind ook af en toe gigantische plensbuien. We zetten echter door en eindelijk na een kleine 30 km. fietsen we Lelystad binnen. Verder maar langs de haven, waar we nog een selfie maken voor de Batavia, gaan we richting Almere. Dit is zo mogelijk nog erger. We fietsen 25 km. over de kruin van de dijk bovenlangs de Oostvaardersplassen. Wind strak tegen en af en toe een fikse bui. Als we eindelijk bij Almere zijn zien we opeens een geel/zwart stipje aan het fietspad staan. "Het zal toch niet hè"; denken we, maar ja hoor. In dit hondenweer staat Patricia Pen ons op te wachten. Wij worden er door getroffen en zijn ontzettend blij met de steun, die Patricia ons daarmee geeft. Extra gemotiveerd peddelen we al kletsend naar haar huis. Daar worden we ook door Jeroen gastvrij ontvangen. Met koffie, broodjes en een heleboel gezelligheid worden we opgepept en moeten we na een goed half uur toch weer afscheid nemen. Ik geef Patricia voor haar steun gedurende vele jaren een speciaal SIMON's Peloton-rennertje. We stappen weer op de fiets en nemen afscheid van Jeroen. Die dappere Patricia fietst nog een kleine 20 km tegen weer en wind met ons mee. Wat een bikkel. De korte mouwtjes en blote benen maken mij zelfs een beetje ongerust, maar ze geeft geen krimp. Na even stoppen en handjes schudden gaan we verder en zwaait ze ons uit. We hebben m.b.t. de wind nu het allerergste gehad. De route is nu op veel plekken beschutter door bosjes en bebouwing. Maar op de vlakke stukken blijven wind en regen een fikse tegenstander. Mooie routes komen we door. We doorkruisen o.a. de Vinkeveenseplassen, op weg naar de 2e tussenstop in Mijdrecht. Daar wacht ons een volgende verrassing. "Hu?"; denk ik. "Hoe komt Silvia ineens aan een oranje jasje?" Als we dichterbij komen wacht ons een verrassing. Het is Paul, die vanuit Leiden deze kant op is gefietst en ons de laatste 25 km gaat escorteren. Wat een geweldige vent en het typeert het teamgevoel wat binnen ons team heerst. Ook in de tussenstop wacht ons een verrassing. Brasserie Jettiez biedt ons de koffie gratis aan, waarna wij beloven de kosten op onze teampagina van Support Casper te doneren. Geweldig gebaar, waarvoor veel dank. Daarna gaat het verder richting Wassenaar. Paul sleurt op kop en zet ons gedurende een slordige 35 km uit de wind. Bij Leiden gaat hij, met van ons een welgemeend bedankje, richting huis en wij beginnen aan de laatste 15 km naar Fletcher Hotel-restaurant Auberge de Kieviet in Wassenaar. Na een barre tocht, maar met de steun van Patricia en Paul, komen we om 6 uur moe maar voldaan bij het hotel. Daar worden we geweldig (en totaal onverwacht) ontvangen door voorzitter Sjoerd van Support Casper. Een fantastisch gebaar wat de moraal weer verder opkrikt. Ook hier eerste een opfrisbeurt en daarna gaan we naar de eetzaal. Ik kan wel een heel paard op. Silvia en Mike wilden eerst naar huis, maar besluiten toch mee te eten. Edward besteld een extra grote portie en jaloers kijk ik als zijn bord wordt gebracht. Dat had ik eigenlijk ook wel gewild. Als het allemaal op is vraagt de ober (leuke man trouwens) of het genoeg was. "Mijn kans"; denk ik. "Nou, ik lust nog wel wat hoor"; zeg ik enigszins bescheiden. "Geen punt"; zegt de ober en even later krijg ik mijn 2e bordje. Ook dat gaat erin en ik ben opgeknapt. Na nog wat kletsen met Silvia en Mike gaan deze, onder dankzegging van ons en een rennertje van mij, weer naar huis. Intussen heb ik contact met Marije en Pim gehad en die zullen zich om kwart voor 10 in het hotel melden. Ik ben moe, maar besluit hen natuurlijk hartelijk te verwelkomen. Als ik in de lobby zit komen ze precies op tijd binnen. Leuk hoor. Het belooft zo de laatste dag een top-etappe te worden. Els appt nog wel of het niet verstandig is om de etappe wat in te korten. Ik besluit dit te doen en bel Adri of hij een kortere route wil maken. Ook dat zegt hij toe en ik bedank Adri uit de grond van mijn hart. Als ik dit aan Krien en Edward wil gaan melden wordt er net geklopt. Krien vraagt of de route ingekort kan worden. Ik zeg dit net te hebben geregeld. Komt dat even mooi samen.

De downs en ups. 

  • 147,03 km en 7:08:03 op de fiets. Incl. rust 9:03:44 onderweg.
  • Het was lood- en loodzwaar.
  • In totaal liefst 55 km dijk met wind en regen.
  • Maar we sloegen ons erdoor met de steun van Patricia.
  • En Edward; "Paul zette ons als koptrekker 25 km uit de wind".
  • Kortom, ook nu weer baggerweer.

 

Zondag 29 september Wassenaar - Aagtkerke.

Jazeker, Aagtekerke. Ik heb er zin in. Niets krijgt ons nog klein. Nu nog afstappen? Vergeet het maar. Na het ontbijt meldt eerst Adri de Visser zich met zijn Endura Sport Bus. Even later komt ook Paul. Dit worden de mannen die er mede voor gaan zorgen dat we de finish gaan halen. En natuurlijk ons begeleidingsteam voor de laatste dag Marije en Pim. Zij slapen nog even uit, maar voegen zich na hun ontbijt bij de groep. Na het inpakken van de bus gaan we om 2 minuten voor half 10 van start. Het wordt weer een een zware, maar ook emotionele en prachtige tocht. Het besef, wat je hebt gepresteerd en in welke omstandigheden is niet te bevatten. We gaan niet over Rotterdam maar nemen een kortere route richting dammenroute. Leuk is de passage van de Benelux tunnel, via twee grote roltrappen en de tunnelbuis. Dat rijdt trouwens lekker. Geen wind en regen, maar ook weinig uitzicht. Dan gaan we de dammen op. Adri en Paul rammen op kop en wij er achteraan. Ik voel me verrassend goed en ook Edward en Krien lijken er goed bij te zitten. We hebben de tussenstop in Rhoon geschrapt, zodat we pas na een kleine 70 km in Ouddorp komen waar we in Bed en Broodje gastvrij worden ontvangen. Voor we daar arriveren, loopt het toch nog tegen. Edward wordt getroffen door de eerste en tevens enige lekke band. Gelukkig hebben we de beste fietsenmaker vandaag in het peloton en Adri wisselt snel het binnenbandje. Het oppompen levert echter een kapotte patroon op en de oude patroon van Krien doet het maar half. Dus pomp ik er een paar km. verderop nog de gewenste lucht in. Als we het spoor even bijster zijn biedt Edward met zijn gps weer de oplossing. Koffie, broodjes en verhalen levert het bezoek aan Bed & Broodje op. Ze vinden het daar alleen jammer dat Casper er niet bij is. Na een half uurtje gaan we verder. Wat ik dan onderweg zie is geweldig en maakt me trots. Als we de dammen en de pijlerdam overgaan zien we talloze keren Pim en Marije, ondanks het barre weer aan de kant staan en zelfs liggen om mooie foto's te maken. Wat maken die er een werk van. Wat ze misschien op dat moment niet beseffen is dat dit ook ontzettend motiverend werkt. Uiteindelijk rijden we rond half 4 Walcheren in en dan wordt het een echte zegetocht. Marjan en Arjan met de auto en toeter en bij de finish in de Westhovenseweg 1 een daverend ontvangstcomité. In de armen van Els breek ik alsnog. Maar het is een prettige manier van breken. Na wat foto-momentjes gaan we naar binnen. Daar worden we op een geweldig gastvrije manier ontvangen.

Met pasta, toespraakjes, bedankjes, bloemen, een grote cheque van de Bazaar Hrieps en de SIMON's Peloton-rennertjes sluiten we een geweldig jaar en SIMON's Peloton, hiermee af.

Deze etappe?

  • 122,38 km en 5:35:07 op de fiets. Incl. rust 7:06:40 onderweg.
  • De steun van Adri met Endura Sport-bus en kopwerk.
  • De steun van Paul met zijn motivatie en moraal.
  • De steun van Marije en Pim met prachtige foto's.
  • Het slechte weer voor de derde achtereenvolgende dag.
  • De gastvrije en sfeervolle ontvangst bij Els.
  • Het d.m.v. een rijk gevulde cheque bekent maken van de opbrengst uut Hrieps (€ 7.250,00).
  • De voorlopige eindstand van onze totale actie staat daarmee nu op € 22.178,00.
  • En deze etappe? Die was voor Simon.

 

De tips (met knipoog) voor de voorbereiding en voor onderweg.

  • Niet teveel koffie vanwege het vocht afdrijvend effect (Edward: verdrijft dus wel de regen).
  • Tijdens het klimmen alleen naar jezelf kijken en niet de ander proberen te volgen.
  • Het juiste verzet met het juiste beentempo tijdens de klim.
  • 's Morgens (eigenlijk heel de dag) niet te vet eten. Dus geen gebakken spek voor Edward.
  • De was- en droogtips van Krien voor Edward.

 

Nog wat opvallende zaken en wetenswaardigheden.

  • Het geluk van de eerste 5 etappes met goed (eerste 4 etappes) tot redelijk (5e) weer.
  • De soms barre omstandigheden tijdens de laatste 3 etappes.
  • Iedere dag de prachtige en gevarieerde routes.
  • De onschatbare waarde van de gps van Edward.
  • Onderweg de cursus waaierrijden en herhalingslessen.
  • De angst van Marja dat ik spullen zou vergeten, waardoor Krien en Edward regelmatig "achterom" keken.
  • De Veronica-Insite sessies van Edward en Krien met radler 0.0 en neutjes.
  • De onbetaalbare zalf van Krien, waarmee de billetjes iedere morgen worden ingesmeerd.
  • 's Avonds volgen bij Edward en Krien nog spiermassages.
  • De talloze selfies van Ko Jan.
  • Een appje van Patricia zondagavond, dat de Markerwaarddijk op 29 sept. tot 16:30 wegens wateroverlast is afgesloten.
  • Het nieuws dat in heel Nederland maatregelen zijn genomen om de gevolgen van het slechte weer het hoofd te bieden.
  • Ja, ja, en wij maar fietsen op die smalle bandjes.

 

Verslag van Ko Jan (met de input van Krien en Edward), mede namens teamleden, deelnemers, begeleiders en mee-fietsers.

 

 

 

WAT DEDEN WE EERDER?

 

ENDURA CLASSIC

steunde Support Casper op 14 april.

 

Op zondag 14 april 2019 organiseerde Adri de Visser zijn Endura Classic. Adri is eigenaar van Endura Sport, Klein  Frankrijk 31b, in Goes. Dit is de perfecte winkel voor wie fietsen als een sport ervaart. De opbrengst doneerde hij, via SIMON's Peloton, aan de Stichting Support Casper. 

Tijdens deze Classic kon worden gekozen voor maar liefst 4 verschillende afstanden. De  100, 85 en 65 km waren  bedoeld voor racefietsers en/of mountainbikers. De 35 km was meer voor e-bikers en toerfietsers. Alle afstanden gingen van start vanuit Endura Sport. Tevens konden de 35 en 65 km worden gestart vanuit Jells Lunchcafé in Middelburg.

Ook dit jaar speelde het weer ons weer parten. Regende het vorig jaar tijdens de starturen, nu was het steenkoud. Helaas een reden voor veel fietsers om thuis naar Parijs Roubaix te kijken. Gelukkig bleek een taai en volhardend groepje fietsers bereid de kou te weerstaan en de strijd tegen alvleesklierkanker te voeren.

Was het voor de fietsers koud. Waarschijnlijk was het voor de vrijwilligers op de inschrijfposten nog extremer. In Goes kon nog binnen worden ingeschreven. In Middelburg stonden de vrijwilligers buiten te blauwbekken. Hier werd dus met wisselende diensten "gewerkt". Een welgemeend bedankje is dus op zijn plaats voor Marja, Marjon, Edward, Krien en Ko Jan. Ook Piet liet zich weer van zijn beste kant zien, door op de motor rond te toeren en foto's te nemen. Alle medewerkers, ook Adri, Marjan en hun zoon en natuurlijk Terra Maris en Jells Lunchcafé (wat een lekker en warm soepje was dat) hartelijk bedankt voor jullie medewerking..

Tot slot; Wil je zien hoe het was? Kijk dan naar de foto's.

Ongetwijfeld gaan we ook in 2020 weer van start met deze Endura Classic. Hopelijk dan een keer met prachtig fietsweer.

 

 

FIETS ELFSTEDENTOCHT

Alles voor Casper en het kruisje.

 

Soms doe ik op mijn trainingsrondjes Walcheren een koffiestop bij mijn oud-collega's in Vlissingen-Oost. Zo kwam ik eind april 2019 in gesprek met Fred en natuurlijk ging het ook over fietsen. Hij vertelde dat hij misschien mee ging doen met de Fiets Elfstedentocht. Ja en dan gaan de raderen bij mij al draaien. Ik dacht; Misschien? Niks misschien! Dat wil ik ook. Dus thuis gekomen gelijk gegoogeld en de knoop werd snel doorgehakt. Eerst Edward en Paul gevraagd, of ze dat wat vonden. En gelukkig, die zagen de uitdaging wel zitten.

Allereerst moet je natuurlijk stempelkaarten hebben, een startbewijs en een overnachtingplek. De stempelkaarten en de inschrijving waren geen groot problemen en na veel zoeken viel de keuze om te overnachten op B&B Tolhusleane in Terwispel. Het bleek een gouden greep.

Zondag 9 juni gingen Edward en Ko Jan vanuit Walcheren en Paul vanuit Leiden richting Friesland. Om rond half 3 werden we daar hartelijk verwelkomd door Margriet. Eerst maar uitgepakt en de fietsen weggezet en even uitgeblazen. Rond 6 uur gingen we richting Gorredijk om een pasta-restaurantje te zoeken. Al snel werd een zaakje gevonden en konden we de benodigde koolhydraten naar binnen werken. Terug in de huisjes nog even na gebabbeld, spullen voor de volgende ochtend klaar gezet en naar bed.

Maandag om 06:00 uur gaat de wekker en moeten we er uit. Het ontbijt was de avond daarvoor al door Margriet klaar gezet en dus konden we gelijk ontbijten. Broodjes, beleg, eitje en voor mij een shake van carbo loader, banaan en magere yoghurt. Tegen 7 uur gaan we richting de start in Bolsward. We parkeren op een weiland en gaan op de fiets naar de start 4 km verderop. We zijn ruim op tijd en sluiten ons aan bij peloton-23, tevens de laatste groep die start. Daarmee ook de groep die de kortste tijd beschikbaar heeft tot de finish.

Tegen 8 uur komen we langzaam op gang en halen we onze eerste stempel op. Al snel rekt het peloton uit elkaar en blijken we tegen alle verwachtingen in veel ruimte te hebben. Daarmee lijkt het veel minder druk dan verwacht. Erg aangenaam, deze relatieve rust om je heen. De eerste 80 km gaan in noordelijke richting, met een constante tegenwind kracht 4 a 5, via Holwerd naar Dokkum. Het hakt er gelijk lekker in, maar we eten en drinken goed op tijd en houden de snelheid binnen de perken. Doseren is het devies. Ook hebben we geluk dat een al wat oudere fietser (ja moet je mij horen) in een rustig maar strak tempo aan de kop van een klein groepje rijdt. We sluiten maar aan en zo komen we in Holwerd. We hebben intussen onze 2e t/m 5e stempel opgehaald in Harlingen, Franeker, Holwerd en Dokkum. Met nog 158 km voor de boeg gaan we vanuit Dokkum naar het zuiden. Lekker met de wind voor het grootste deel mee. Ook het weer is verbeterd en de zon schijnt lekker. Via Leeuwarden, het kruispunt Bolsward, Sneek, IJlst, Sloten en Oudemirdum komen we aan in Stavoren, waar we intussen onze 12e stempel ophalen. Ja, inderdaad je moet in totaal 15 stempels hebben. We hebben nu een dikke 200 km achter de rug en nog 31 te gaan, maar dat beloven volgens de berichten van veel mensen 31 loodzware kilometers te worden. Langs het IJsselmeer tegen de wind en intussen gaat het ook nog regenen. Ook is er nog kans op onweer. We zijn echter niet van plan om te stoppen en alleen als de organisatie dat eist knijpen we in de remmen. We zetten dus door al valt de regen niet mee en wordt het langzamerhand kouder en kouder. Via Hindelopen en Workum gaan we om kwart over 9 in Bolsward over de finish. We hebben het geflikt. 237 km in 10 uur en 41 minuten op het fietszadel. We gaan onze laatste stempel ophalen en krijgen het felbegeerde Elfstedenkruisje. Wat zijn we trots en blij.

Op uitdrukkelijk verzoek van Ko Jan gaan we om een frietje en drinken een pilsje. Ook appen we de foto van ons kruisje naar het thuisfront. Tot slot gaan we op de foto op het speciale podium.

Dan weer 4 km terug naar de auto waar we, intussen bibberend van de kou, aankomen. Snel naar onze B&B en nog even napraten. Dan blijkt dat alle deelnemers die nog onderweg waren na half 11 van de weg zijn gehaald wegens het slechte weer en het onweer. Natuurlijk jammer voor hen, maar wij hebben het toch maar gehaald.

Na een lekkere warme douche duik ik om even 12 uur voldaan in bed met op het nachtkastje mijn kruisje.

De volgende dag word ik even voor 10 uur wakker van het tikken op het raam. Het is geen roodborstje, maar Margriet met het ontbijt. Dat gaat er wel in. Daarna gaan we opruimen, inpakken en fietsen op de dragers. Na het afrekenen en een praatje nemen we afscheid van Margriet en bedanken haar voor de uitstekende zorgen. Zoals gezegd; B&B Tolhusleane was een schot in de roos en we hadden het niet beter kunnen treffen. We nemen ook afscheid van Paul, die naar Leiden gaat en gaan zelf richting Zeeland. Bij Breda krijgen we zin in koffie. Misschien even langs bij Linda of Marije? Linda is niet thuis, maar met de kinderen in een speelhal en Marije werkt. Dan maar naar de speelhal. Hier drinken we lekker koffie met een versnapering en kletsen met Linda, Jasmijn en Madelief. Na een gezellig uurtje gaan we weer verder. Bij Edward drinken we nog een bakje koffie en ga ik richting Domburg.

Zo komt een eind aan een prachtig avontuur, waar we veel plezier en voldoening aan hebben beleeft.

O ja. We zijn ook nog door diverse supporters gesponsord per kilometer. Dat gaan we natuurlijk incasseren en die opbrengst gaat weer naar onze actiepagina van Support Casper.

Even kijken hoe het was? Kijk dan naar de foto's.

 

ZWEM ELFSTEDENTOCHT

Voor Maarten geen kruisje?

Daar moeten ze toch wat aan doen!

Ja, beste mensen, natuurlijk kunnen we er niet omheen en dat willen we ook niet. Anderhalve week na onze heroïsche tocht door Friesland overtreft Maarten van der Weijden onze prestatie ruimschoots. Het schept een band. Je kunt je ogen er niet vanaf houden, we voelen ook weer de inspanningen van 10 juni en leven ontzettend met hem mee.

Als ik dit schrijf is het maandag 24 juni 2019 en is Maarten net gefinisht in Leeuwarden. Wat een prestatie. Niet te bevatten. Bovenmenselijk wordt gezegd en dat lijkt het te zijn, maar is het blijkbaar niet, want hij doet het. Het zegt echter veel over Maarten van der Weijden. Genezen van kanker, maar blijkbaar worstelend met de gedachte dat dit voor iedereen zou moeten gelden. Je zou zeggen, daar kan hij niets aan doen, maar toch. Zijn inspanningen leveren een bijdrage aan een deel van de oplossing. En bovendien, het is een grote steun aan die mensen die met deze ziekte worstelen.

Daarom heeft SIMON's Peloton diep respect voor Maarten van der Weijden en motiveert hij ons om onze strijd tegen alvleesklierkanker voort te zetten.

Tot slot: FRIESLAND GEEF MAARTEN OOK EEN KRUISJE!! HIJ VERDIENT HET IMMERS.

 

BAZAAR GRIJPSKERKE

op 24 augustus in actie voor Casper.

Waar een klein dorp in Zeeland groot in kan zijn hebben met zijn allen zaterdag 24 augustus j.l. kunnen aanschouwen. Wat een succesvolle Bazaar hebben we in Grijpskerke mee kunnen maken en wat een voorrecht om daar één van de goede doelen van te kunnen zijn. Deze goede doelen waren zoals inmiddels bij jullie bekend zal zijn dit jaar de Bergpadschool uit Grijpskerke en SIMON’s Peloton/Stichting Support Casper.

Allereerst wil ik de organisatie van de Bazaar een grote (Oehoe)pluim geven. Ik ben zelf donderdag, vrijdag en zaterdag ook in Hrieps in de weer geweest, maar dan vooral voor SIMON’s Peloton. Zaterdagavond met een ploegje nog helpen opruimen en uiteindelijk gingen Marja en ik na een gezellige afsluiting met de nodige natjes en droogjes rond 10 uur richting Domburg. En nog steeds lag er volop werk te wachten waarmee de commissie maandag weer verder gaat. En dat allemaal volledig op vrijwillige basis. Wat een saamhorigheid. Wat een opofferingsgezindheid met als doel mensen, die een steuntje in de rug nodig hebben, te steunen. Terwijl ik dit zit te tikken worden mijn ogen weer vochtig.

Dus namens SIMON’s Peloton een hele diepe buiging voor iedereen in Hrieps, die hier een bijdrage aan heeft geleverd.

Natuurlijk wilden ook wij ons best doen, om zo bij te dragen aan het succes van deze dag. Hoe zag dat er dan uit?

Die inzet kwam allereerst niet alleen vanuit ons team. Als eerste Michiel en natuurlijk ook Ruben ontzettend bedankt voor jullie steun met de imposante oehoe Sara. Heel bijzonder dat wij deze mogelijkheid kregen om ons op een unieke manier te onderscheiden. Heel veel mensen wisten de gang naar onze oehoe te vinden en gingen tegen betaling van minimaal € 2,00 met Sara op de foto. Vanwege het warme weer kwam Sara ietsje later en ging wat vroeger weg, maar toch leverde dat nog een prachtig bedrag op. Dit bedrag van € 166,50 wordt verdeeld over beide goede doelen.

In het kraam hadden de handwerkdames van Support Casper zich “genesteld”. Ook dit bleek in de smaak te vallen bij het publiek. Ik weet natuurlijk niet op welk bedrag ze zelf hadden gerekend, maar ik vond de opbrengst ronduit spectaculair. Deze opbrengst van € 500,00 is in zijn geheel voor Support Casper.

Ook Marjan stond in ons kraam om loten te verkopen en ongetwijfeld zal zij de stichting ook meermalen hebben aangeprezen. Petje af voor Marjan, die ook nog andere zorgen had. Toch lokte ze de mensen met haar innemende lach en steeds vlottere babbel naar ons kraan en verkocht nog heel veel loten. De opbrengst van € 133,70 gaat natuurlijk eerlijk verdeeld naar beide doelen.

Om 2 uur togen we naar de Michaëls kerk voor de bijeenkomst met prof. dr. Casper van Eijck van Erasmus mc en oud-keeper van Oranje Hans van Breukelen. Bij mij steeg de spanning gedurende de ochtend tot het kookpunt. Zou er nog iemand komen of gaat iedereen naar het strand? Om 2 uur stroomde de kerk gelukkig bijna vol en ongeveer 70 mensen waren getuige van een indrukwekkende presentatie. Onder de bezielende leiding van Eugène de Kok ontspon zich een gesprek waarin alle facetten van het onderzoek en de behandeling van alvleesklierkanker werden belicht. Op een eerlijke en verhelderende manier kregen de aanwezigen uitleg van Casper van Eijck op welke wijze hij alvleesklierkanker denkt te kunnen bestrijden. Hans van Breukelen ging op een ontwapenende en open manier in op de gevolgen die deze ziekte voor de patiënt en zijn/haar familie heeft, waarbij hij niet te beroerd was zich soms kwetsbaar op te stellen en af en toe erg persoonlijk werd. Na deze bijeenkomst konden de aanwezigen nog het boek van Hans kopen en laten signeren, waarvan de opbrengst naar Support Casper gaat. Alle 40 boeken, die hij had mee genomen waren in een ommezien verkocht. Tevens leverden de donatiebussen nog een prachtig bedrag van € 462,45 op. Dit was exclusief voor SIMON’s Peloton.

In de loop van de dag werd een aantal keren een tussenstand bekend gemaakt aan de hand van tussentijdse “buslichtingen” in de kramen e.d. Hoe dat eruit zag?

Het leverde in de loop van de dag de volgende opbouw (ook van de spanning) op:

  1. Eerste tussenstand rond het middaguur ruim € 7.000,00
  2. Tweede tussenstand om 15:30 uur een onverwacht spectaculaire € 15.800,00
  3. Voorlopige sensationele eindstand van de Bazaar was rond 21:00 uur € 20.000,00 bruto

Op dit bruto bedrag worden de kosten nog in mindering gebracht. Het overblijvende netto bedrag wordt gelijk over beide goede doelen verdeeld. 

Wat de BAZAAR GRIJPSKERKER uiteindelijk op heeft gebracht voor SIMON's Peloton laten wij u weten zodra dit bekend is. 

 

 

WIL JE TOCH NOG SPONSOREN?

Dat kan nog tot 31 december 2019!

Doe dan een donatie op onze teampagina, of op de pagina van één van de teamleden.

 

Wij hopen dat jij ons en daarmee Casper van Eijck, wilt helpen in de strijd tegen alvleesklierkanker.

 

 

 

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

Bekijk alle donateurs
€ 108,25 09-10-2019 | 19:27 De afgelopen 4 weken is SIMON's Peloton weer te gast geweest bij de emballage inname van JUMBO Vlissingen Hermesweg. Opbrengst € 108,25. JUMBO Hermesweg en de klanten van harte bedankt.
€ 50 04-10-2019 | 11:36 Omda 'k zo blie mee m'n wieltjes bin, maek 'k de kosten over op Caspertje. Els bedankt. Ik gae ze zeker af en toe gebruuke. Je weet we wirom.
€ 40 01-10-2019 | 22:21
€ 5 01-10-2019 | 22:07 Als begeleiding van Simons peloton gingen wij op zoek naar Limburgse vlaai. De bakker bood koffie aan voor een bijdrage aan hun goede doel. Toen wij vertelden wat ons goede doel was kregen we 5 euro!
€ 7.200 01-10-2019 | 21:23 Opbrengst Bazaar Grijpskerke 2019 (2e overboeking). Een hele mooie opbrengst dit jaar! Mede dankzij jullie inzet op de bazaar! Veel succes ook met jullie verdere acties, hopelijk halen jullie nog veel op voor Stichting Casper, zodat er nog veel onderzoek plaats kan vinden. Commissie Stichting Bazaar Grijpskerke